Van de week las ik een prachtig stukje van boeddhistische schrijver Pema Chödrön over omgaan met ongemak, en hoe we vaak naar manieren zoeken om daarvan af te komen: hoe kunnen we ons niet oncomfortabel voelen, niet onzeker zijn, ons niet onveilig voelen. In het boeddhisme wordt zo mooi gezegd: 'de enige weg eruit is er doorheen'. Natuurlijk kun je proberen omstandigheden te veranderen. Maar je kunt ook kijken naar wat er gebeurt in jou en hoe je dat, in plaats van er vanaf willen komen, als het ware kunt omarmen. Als je bekend wordt met hoe bijvoorbeeld onveiligheid voelt, iets wat vaak fysiek goed voelbaar is, dan kun je daar contact mee maken. Die plek in je lichaam voelt bijvoorbeeld gespannen of verkrampt. De oefening is dan om daar helemaal bij te zijn, met onvoorwaardelijke warmte en zorgzaamheid aanwezig te zijn bij wat er ook maar is. En dat blijkt, zo ervaar ik zelf, en dat zie ik ook bij mijn deelnemers, te werken. Niet omdat het ongemak helemaal verdwijnt, maar omdat het beter hanteerbaar wordt. Dit is precies wat we beoefenen met mindfulness en compassie.
Dat neemt niet weg dat we soms wel in beweging moeten komen, zoals je hieronder kunt lezen over mijn eerste demonstratie.
Verder in deze nieuwsbrief: Plek vrijgekomen op stiltedag 23 mei, meditatieve lentewandeling 22 mei, omarmen van slapeloosheid (ervaring van een deelnemer), zomermeditaties, in beweging komen, en mijn programma van de komende tijd.
Een stiltedag is een dag voor jezelf waarop je helemaal niets hoeft. Een dag waarop je jezelf kunt onderdompelen in het samen oefenen, genieten van de prachtige Zendo en de natuur, en je de voedende kracht van stilte kunt ervaren. We doen bekende en minder bekende oefeningen, grotendeels begeleid, en soms in stilte, en we gaan naar buiten voor een stiltewandeling. Natuurlijk is de dag weer goed verzorgd met een heerlijke vegetarische lunch van Sanne.
De stiltedagen zitten meestal helemaal vol. Door een paar afzeggingen zijn er voor komende zaterdag 1 a 2 plekken vrij gekomen.
Op vrijdagmiddag 22 mei gaan we weer meditatief wandelen. We wandelen grotendeels in stilte en in aandacht door het bos en laten ons verrassen door wat we tegenkomen.
In deze tijd is het ronduit genieten met al het mooie groen dat uitkomt, de vogels die we horen, er is vanalles te ruiken en te voelen. Zo ervoer ik dat ook op de foto hiernaast, tijdens een wandeling op de eerste regenachtige ochtend na 5 weken droogte. Een bijzondere en verstilde sfeer in het bos, het was bijna zonde om te praten, zoveel was er te ervaren.
Komende vrijdag gaat ook Marieke weer mee, zij begeleidt wandelingen van Staatsbosbeheer, en zal ons af en toe te wijzen op bijzonderheden.
We verzamelen bij De Zendo, waar we afsluiten met een meditatie en korte uitwisseling, en samen nog wat drinken.
In één van mijn groepen werd een mooie ervaring gedeeld die ik graag ook hier wil delen, omdat het zo helder een valkuil laat zien, die ik zelf goed ken en die ook vaak in mijn groepen terugkomt. Namelijk dat we meditatie inzetten om ergens vanaf te komen, in plaats van te omarmen wat er is.
Deze deelnemer had last van niet goed kunnen slapen vanwege piekeren. Ze deed er vanalles aan om toch in slaap te vallen, waaronder mediteren. Maar het hielp allemaal niets. Totdat ze inzag dat ze hard aan het werk was om het probleem van 'niet slapen' weg te krijgen, ze aan het streven was naar iets wat niet lukte op dat moment, namelijk slapen. Toen ze dat besefte, nam ze een meer accepterende houding aan, een houding van dat het nu eenmaal zo was, en dat dat vervelend was, maar dat ze er ook niet zoveel aan kon doen, behalve het zichzelf comfortabel maken en wat minder in gevecht gaan. Interessant genoeg kon ze daarna wel beter slapen. Maar ook als dat niet zo is, wordt het 'niet slapen' met deze accepterende houding een stuk minder vervelend.
Deze zomervakantie kun je weer op verschillende vrijdagochtenden samen mediteren in De Zendo.
Mijn eigen meditatie is op 21 augustus van 9.30-10.30 uur, maar je kunt ook aansluiten bij één van de andere trainers van het Centrum voor Mindful Leven. Na afloop is er gelegenheid om samen wat te drinken en na te praten in het Zencafé.
De gebeurtenissen rondom asielzoekerscenta, en met name in Loosdrecht, hebben me diep geraakt. Het feit dat er een gebouw, met daarin asielzoekers en COA medewerkers, in brand werd gestoken, en vervolgens de brandweer werd tegengehouden om te kunnen blussen, kan ik gewoon niet verkroppen. Na alles wat die mensen al hebben moeten doorstaan om hier te komen, willen wij ze zo ontvangen?
Nooit gedacht dat ik zou gaan demonstreren. Maar afgelopen zaterdag was het zover, ik voelde aan alles dat er een tegengeluid nodig was, dat ik niet meer stil kon blijven zitten. Asielzoekers moeten ook horen dat er mensen zijn die ze wel welkom heten. Ik vond het spannend: wat zou er gaan gebeuren, zou er met vuurwerk gegooid worden, rellen uitbreken?
Toen we in de stad aankwamen leek er niets aan de hand, winkelend publiek in de straten, het leven ging gewoon door. Op de plek van de tegendemonstratie, die zorgvuldig en met veel politie gescheiden was van die van de anti-AZC demonstranten, was een goede sfeer, met veel getrommel en spandoeken. Het raakte mij, de bordjes met 'Welkom', en 'Nijmegen gastvrij'. Ineens stroomden de tranen over mijn wangen, iets wat ik blijkbaar al die tijd vastgezet had, kwam boven. Het geluid barstte pas echt los toen de anti-AZC demonstranten terugkwamen van hun ronde door de stad. Geen mens, geen mens geen mens is illegaal! riepen we, ook ik, door de brok in mijn keel heen. We waren met zoveel meer, dat was hartverwarmend en gaf troost.
En tegelijkertijd voelde ik de valkuil van polarisatie ook in deze groep, het ging over ‘de fascisten’, ‘boe geroep’ en ‘het is stil aan de overkant’. Ik werd me ervan bewust dat dit ‘wij-zij' denken, dezelfde beweging is als wat onder de anti-AZC protesten zit, en dat dat ook niet de oplossing gaat zijn.
Wat de oplossing wel is weet ik niet, maar ik heb wel, samen met vele anderen, mijn diepgevoelde verontwaardiging stem gegeven: wij zijn ook Nederland, en dat geluid moet ook gehoord worden. Dat was bevrijdend. Soms is het nodig om wel in beweging te komen.
22 mei | 9.15 - 11.45 | Start mindfulness (MBSR training) (nog 1 plek)
22 mei | 14.30 - 16.30 | Meditatieve lentewandeling in de natuur
23 mei | 10.30 - 16.30 | Stiltedag (1 plek vrijgekomen)
27 juni | 10.30 - 16.30 | Stiltedag (wachtlijst)
21 aug | 9.30-10.30 | Zomermeditatie
1 sep | 19.15 - 21.45 | Start mindfulness (MBSR) training
2 sep | 19.30 - 21.30 | Start jaargroep 'Meer mindfulness in je leven' deel 1
4 sep | 9.15 - 11.45 | Start compassie (MBCL) training
3 okt | 10.30 - 16.30 | Stiltedag
16 okt | 9.15 - 11.45 | Stilteochtend compassie
Locatie: De Zendo, Museumpark Orientalis, Heilig Landstichting (bij Nijmegen), tenzij anders vermeld.
Het Centrum voor Mindful Leven heeft een mooi aanbod de komende tijd, je kunt daar ook eens kijken.
Abonneer je hier op de nieuwsbrief van Kersenpit om op de hoogte te blijven van het laatste nieuws, artikelen en activiteiten op het gebied van mindfulness, compassie, training en onderzoek.
Mindfulness Trainer, Coach en Onderzoeker Wendy Kersemaekers | 06 2502 4353 | info@kersenpit-mindfulness.nl